ابعاد و پیامدهای جمعیتی ویروس کرونا (کووید ۱۹) در ایران

   بیماری همه‌گیر کووید-۱۹ نه تنها زندگی فردی، ساختارهای اقتصادی – اجتماعی و فرهنگی و ساختارهای سیاسی جهان را تحت تأثیر قرار داده است، همچنین باعث ایجاد چالش‌های جدی بهداشتی، اجتماعی و اقتصادی شده است که بسیاری از آنها با عوامل جمعیتی ارتباط مستقیم دارند. شیوع گسترده و تفاوت‌های موجود بین کشورها و مناطق مختلف در همه‌گیری کووید-۱۹، ارتباط بین پویایی جمعیت و اپیدمی را آشکار کرده است. عوامل جمعیتی نقشی اساسی در شکل گیری الگوی موارد مثبت و مرگ ناشی از کووید-۱۹ در سراسر جهان دارد و از سوی دیگر این همه‌گیری می‌تواند بر روندهای جمعیت شناختی تاثیرگذار باشد. هدف از این مقاله بررسی ابعاد و پیامدهای جمعیت شناختی ویروس کرونا می‌باشد. روش این مطالعه تحلیل داده‌های ثانویه  است. منبع داده‌ها سازمان ثبت احوال، مرکز آمار و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی می‌باشد.
تحلیل داده‌های مرگ و میر ناشی از کووید-۱۹ نشان داد که تا به امروز ایران از نظر تعداد مرگ و میر در رده نهم کشورهای جهان قرار دارد. تفاوت رتبه ایران در موارد ابتلا و مرگ و میر بین کشورهای جهان، نشان دهنده نرخ تلفات بیشتر (تعداد مرگ و میر/ تعداد موارد ابتلا) این بیماری در ایران است؛ نرخ تلفات کووید-۱۹در ایران تا به امروز، ۲/۴ درصد نفر مبتلا است؛ این رقم بالاتر از ۲۰ کشوری است که تعداد مرگ و میر و ابتلای بیشتری از ایران دارند (بجز مکزیک). همچنین الگوی سنی فوت‌های ناشی از کووید-۱۹ در ایران جوانتر از اکثر کشورهای با بالاترین میزان ابتلا و فوت ناشی از این بیماری مانند ایالات متحده، روسیه، ایتالیا و انگلیس است. از طرف دیگر، بررسی شاخص امیدزندگی دربدو تولد در کشور نشان می‌دهد که فوت‌های ناشی از کووید-۱۹ می‌تواند بین ۴/۱ سال تا ۷/۱ سال امیدزندگی در بدوتولد را در سال ۱۳۹۹ تحت تاثیر قرار دهد و این شاخص از ۱/۷۵ سال به ۷/۷۳ سال تا ۴/۷۳ سال برای هر دو جنس کاهش خواهد یافت. همچنین فوت‌های ناشی از کووید-۱۹ از زمان شیوع تا اوایل بهمن ماه سال جاری باعث حدود ۸۰۰ هزار سال عمر از دست رفته زودرس در کشور برای هر دو جنس شده است که این رقم بیانگر این است که انتظار می‌رود کووید-۱۹ تقریبا به اندازه فوت‌های ناشی از سرطان‌ها و تومورها، عمر از دست رفته زودرس را موجب شود….