عمومیت ناباروری و شیوه مواجهه با آن در پنج استان منتخب ایران

   ناباروری ازجمله مسائلی است که بسیاری از جنبه‌های زندگی زوجین نابارور را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اطمینان از میزان ناباروری که با دقت تعریف‌شده باشد برای درک روند جمعیت، بهبود برنامه‌های پیشگیری و دسترسی به مراقبت‌ها و خدمات با کیفیت ضروری است. بااین‌حال توافق جهانی درمورد تعریف واقع‌بینانه از معرف‌ها یا مفاهیم مرتبط با ناباروری وجود ندارد، تفاوت‌های موجود در تعاریف شامل جمعیت در معرض واقعه و دوره مرجع برای تثبیت ناباروری است. به دلیل تعاریف مختلف آمارهایی که در مورد برآورد ناباروری منتشر می‌شود، متفاوت است. کشور ما نیز از این امر مستثنی نیست و دامنه آن در مطالعات مختلف از ۵ تا ۲۰ درصد است.
در این مطالعه ابتدا به بررسی تحولات بی‌فرزندی در ایران بر اساس داده‌های نمونه دودرصدی سرشماری و همچنین داده‌های طرح بررسی سلامت و جمعیت (سال ۱۳۷۹ و ۱۳۸۹) پرداخته شد. سپس ضمن دسته‌بندی تعاریف، شاخص‌های مختلف ناباروری برآورد گردید. بدین منظور با استفاده از داده‌های طرح تحولات باروری (۱۳۹۶) برآوردی از ناباروری بر اساس سه تعریف پزشکی، اپیدمیولوژی و جمعیت‌شناسی در پنج استان منتخب گیلان، آذربایجان غربی، سیستان و بلوچستان، یزد و تهران ارائه شد. عمومیت (شیوع) ناباروری با استفاده از اطلاعات مندرج در جدول تاریخچه حاملگی، تاریخچه پیشگیری از بارداری و همچنین دلایل عدم استفاده از روش‌های پیشگیری در زمان اجرای تحقیق و تماس جنسی طی دو سال متوالی محاسبه شد. علاوه بر آن با توجه به داده‌های در دسترس مشخصه‌های اجتماعی، جمعیتی زنان نابارور سپس عوامل جمعیتی، اجتماعی مرتبط با ناباروری و شیوه مواجهه افراد با ناباروری و مشکلات زنان بررسی گردید….